BREAKING NEWS

Explosive with explosion in a hotel in Saranda, the first information is revealed

Explosive with explosion in a hotel in Saranda, the first information is
x
BREAKING NEWS

"It is a horror, only villas and palaces are built here", Brace bites Rama again for the cows

"It is a horror, only villas and palaces are built here", Brace bites
x
BREAKING NEWS

They manipulated the result of the April 25 elections in Elbasan, who are the CEAZ members who ended up in police custody

They manipulated the result of the April 25 elections in Elbasan, who are the
x
BREAKING NEWS

"The most horrific murder that could exist", the lawyer reveals new details from the barbaric execution of the 18-year-old by his partner and friend: I was horrified when I saw the autopsy report, Marigona was forced to use…

"The most horrific murder that could exist", the lawyer reveals new
x
BREAKING NEWS

8 people are arrested in Elbasan, falsified the results in the April 25 elections

8 people are arrested in Elbasan, falsified the results in the April 25
x
BREAKING NEWS

Serious accident in Pogradec, police hit 13-year-old and fled the scene, first details

Serious accident in Pogradec, police hit 13-year-old and fled the scene, first
x
BREAKING NEWS

Fieri shakes / A man is found without signs of life by the river

Fieri shakes / A man is found without signs of life by the river
x
BREAKING NEWS

Over 500 infected and one loss of life, the Ministry of Health shows how the situation with COVID is in Albania

Over 500 infected and one loss of life, the Ministry of Health shows how the
x

Opinion / Editorial

Writes the story Oso Kukët anti-fascists

Writes the story Oso Kukët anti-fascists

The castle in the neighborhood "Firej" of Shkodra, made history

On the evening of June 21, 1942, Perlat Rexhepi entered the city illegally, to meet the comrades of the district and the guerrilla unit for the tasks that arose in the concrete situation. He goes to the illegal base, to the house of the communist Jordan Misja, where he also met Branko Kadina. The next day they would meet friends at another base. The three decided to stay at Jordan's house, convinced that they had not fallen into the trail. They did not know that the house was kept under the strict surveillance of fascists and fascist spies, who that night had announced that three "suspects" were in that small house in the "Firej" neighborhood of Shkodra. The fascists had taken measures from the strongest. The house was cordoned off at night, all the streets and alleys were occupied. Early in the morning there were knocks on the door and shouts: "Open the gate, you are surrounded, surrender, do not lose yourself, you have nowhere to run ", etc. The one-storey castle of Jordan was surrounded, inside stood three lions, three communists, three faithful sons of the people, two from Shkodra Kreshnik and one from Laberia. Along with them was Jordan's mother and younger sister. The heroes of the Shkodra epic had taken the oath before the brave mother of Jordan, just as they had taken this oath when members of the Communist Party were admitted.

"We will fight and not give up, the communists die fighting and die only once, we have dedicated our lives to our long-suffering people, to our glorious party; death to fascism and traitors; "Our comrades will take revenge on us." They chose the path of honor and glory to fall fighting with weapons in hand, being convinced that they were doing the duty that belongs to every Albanian. They were Oso Kuka anti-fascists, he wanted the time and place to be sacrificed as it seemed in Vranina Oso Kuka with his fighters. Perlati, Jordan and Brankua, the three friends of the ideal fought heroically for 6 hours in a row. They fought three against hundreds of fascist militias, carabinieri and soldiers. The echoes of their revolvers, rifles, and bombs were heard throughout Shkodra, throughout Albania and abroad.

The newspapers of the time wrote about the legendary epic of Perlat and his companions, songs were composed, verses were composed by the people, heroes became eternal. They did not die, but lived and live among the people to whom they dedicated their lives. The song about Perlat with friends buzzed all over Albania, even in prison cells in Shkodra, Tirana, Vlora, Korca, Gjirokastra and elsewhere. Songs, poems, poems are numerous for those months of 1942. Buçiti strong, impressive and mobilizing the song raised by the writer Kole Jakova: "What is saying 'Perlati, / men baniu ready, / that he has come' the clock, / foreigners gave me gunpowder./ Come on, little toska, / Shake the mountain and the hill, / Convince all of Shkodra, / Oso Kuk exactly ... ”.

The life and education of the little toska ...

Perlat Rexhepi lindi në tetor të vitit 1919 në fshatin Vajzë të Vlorës, në një familje me tradita të shquara patriotike. Kjo familje patriotësh rriti dhe edukoi në fëmijëri, heroin, revolucionarin, antifashistein, komunistin dhe djaloshin trim Perlat Rexhepi. Rexhep Sulejmani, babai njihej në Vlorë dhe në Shqipëri si një patriot e demokrat. Së bashku me Halim Xhelon e Avni Rustemin themeluan shoqërinë “Shtizat e qytetërimit”, në Vlorë në vitin 1919. Rexhep Sulejmani mori pjesë në Luftën e Vlorës kundër forcave italiane në vitin 1920. Mori pjesë në Revolucionin demokratiko-borgjez të Qershorit të vitit 1924. Duke qenë aktivist i lëvizjes antizogiste u gjurmua nga regjimi i Zogut dhe mërgoi me familjen në qytetin e Korfuzit.

Në këtë mjedis demokratësh u formua Perlati, duke edukatë të lartë nga prindërit e tij. Ai ishte një djalë i thjeshtë, i zgjuar, i sjellshëm në rrethet shoqërore, i donte njerëzit, shokët e fëmijërisë. Kreu shkollën fillore në Korfuz. Në verën e vitit 1929 familja u kthye në Atdhe dhe u vendos në Vajzë, fshatin e lindjes. Më tej bëri dy klasë në shkollën qytetase të Vlorës dhe në vitin 1932, filloi studimet në Shkollën Tregtare.

Në Shkollën Tregtare mësonte shumë mirë, ishte i dashur me shokët e klasave të ndryshme, shumë i sjellshëm e mjaft korrekt me mësuesit, megjithëse disa prej tyre qenë italianë. Mori pjesë në aktivitete kulturore e artistike të shkollës, ai merrej dhe me sport etj. Mësuesit italianë, panë tek Perlati dhe një numër nxënësish urrejtjen ndaj Italisë fashiste. Kishin filluar të flisnin hapur nxënësve të tjerë dhe mësuesve fashistë. Drejtoria e shkollës e përjashtoi Perlatin nga shkolla si shkaktarin kryesor të prishjes së rregullit në shkollë, për goditje të mësuesit, për ofendim të regjimit të vendit dhe të atij italian. Djaloshi i ri 16 vjeçar Perlat Rexhepi, kundërshtar i regjimit italian dhe i të dërguarve të tij në shkollën e Vlorës, u largua nga shkolla dhe shkoi në familjen e tij në Vajzë. Pas shumë përpjekjesh babai, me shumë vështirësi, me ndihmën e disa miqve e regjistroi në shkollën teknike në Tiranë.

Në shtator të vitit 1935 Perlati ishte nxënës në shkollën teknike në Tiranë, në degën e ndërtimit. Edhe në këtë shkollë u dallua si nxënës studioz, inteligjent e me një horizont të gjërë. Aty gjeti shokë me prirje dhe ide përparimtare e revolucionare, u brymos si një revolucionar i paepur, luftëtar i guximshëm, patriot i zjarrtë. Krahas mësimeve ai lexonte mjaft libra që i siguronte nga shokët e që qenë të ndaluara nga regjimi i Zogut. Perlati i lexonte, i përhapte tek shokët, fliste për përmbajtjen e tyre. Në komodinë kishte librat “Nëna” e Maksim Gorkit, “Puna me mëditje” dhe “Kapitali” i Marksit si dhe libra revolucionarë në italisht.

Përmes ideve të ndryshme të komunizmit

Dita e 7 Prillit 1939 Perlatin e gjeti në bankën e shkollës, ku mori pjesë në demonstratën e madhe të Tiranës, ku populli i kryeqytetit, kërkonte armë për të luftuar për mbrojtjen e atdheut. Shkolla Teknike u mbyll nga fashizmi. Perlati me shokë u arratisën dhe qëndruan 3-4 muaj në Mal të Zi. Kthehet në Tiranë dhe me pseudonimin “Tarzani” e “Sazani”, me ndihmën e shokëve në Tiranë filloi përsëri mësimet në shkollën teknike për vitin e fundit. Në qershor 1940, në ditët e fundit të shkollës, u fut në Grupin e të “Rinjve” i krijuar 2 muaj më parë. Në Grupin e të Rinjve në Tiranë, nuk gjeti shokë të shëndoshë, pasi kishin lloj-lloj pikëpamjesh. Perlati nuk u pajtua me pikëpamjet antimarksiste, nuk shikonte asgjë të përbashkët me ta dhe e braktisi grupin në vitin 1941. Perlat Rexhepi ishte një revolucionar i ri, një patriot e bir patrioti, një luftëtar konseguent antifashist. Ai e shikonte të ardhmen e Shqipërisë vetëm nga bashkimi i popullit në një parti komuniste dhe se liria e Shqipërisë nga pushtuesi do vinte nga lufta e armatosur. Ai e adhuronte komunizmin prandaj dhe luftonte e përpiqej të bëhej një komunist i denjë, një revolucionar i vërtetë, një luftëtar i paepur, i gatshëm për çdo sakrificë për popullin.

Në tetor 1940, pas shumë përpjekjesh për disa muaj u emërua gjeometër në shoqërinë italiane “Puriceli” në Vlorë. Shtëpia ku banonte në lagjen “Karabash” të Vlorës ishte kthyer në një bazë ilegale, ku çdo natë zhvilloheshin biseda të zjarrta antifashiste, dëgjonin Radio Moskën dhe lexonin literaturë marksiste. Perlati u shkëput nga krerët e grupit, me gjithë përpjekjet e Sadik Premtes për të qenë pjesë e tyre. Komunistët e Vlorës mblidheshin në Hotel Beuni, pronar ishte Feti Boraj, (dëshmor i Atdheut). Me komunistët e Vlorës Perlati u mbështet tërësisht nga Hysni Kapo, për kryengritjen e armatosur.

Perlati propogandonte në biseda me punëtorët e sektorit të tij, ngaherë u thoshte “do të armatosemi shokë dhe do t‘i hedhim përsëri në det pepinot, ashtu siç i hodhën baballarët tanë në Luftën e Vlorës më 1920”. Komunisti Perlat Rexhepi kishte pasion poezinë, të cilën nuk e linte pas dore. Ai shkruante në defter vargje të ndryshme me theks revolucionar. Ja disa nga vargje: “Një Pushkin dua të bëhem,/ një Mjakovsk pa dyshim,/ si Migjeni dua të ngrihem./ Si gojëëmbli Naim... Ose Shekspir të arrij në dramë,/ Enrik Hajne në poezi./ Si Aligeri me famë,/ Shqipërisë t’i thur lavdi...

Në gusht 1940, drejtuesit italianë të ndërmarrjes “Periceli” e larguan Perlatin nga qyteti i Vlorës dhe e dërguan në fshatin Dushkarak, për të punuar në rrugën gjatë luginës së Vjosës deri në Tepelenë. Në kushtet e reja të krijuara, Perlati nuk e ndërpreu aktivitetin revolucionar. Këtu vazhdoi të punonte me punëtorët që drejtonte si dhe me masën e fshatarëve duke propaganduar idetë komuniste mbi luftën e armatosur kundër fashizmit e tradhëtarëve, për bashkimin e popullit në një front të përbashkët antifashist. Në vjeshtën e vitit 1940, Italia fashiste filloi sulmin kundër Greqisë. Patriotët shqiptarë e dënonin këtë agresion dhe u bënin thirrje bijëve të tij të mos shkonin në front si ushtarë apo milicë. Perlatin e kishte paralajmëruar nga kuestura se do arrestohej e do dënohej po u vërtetuan veprimet antifashiste.

Binde mbar’ nji Shkodër

Në fillim të vitit 1941 largohet nga Vlora pasi qëndrimi i mëtejshëm aty, rrezikonte jetën e tij. Në mars 1941 Perlati u gjend në Shkodër, në punë si teknik në Zyrën e Botore. Këtu njohu shpejt shokët e shëndoshë që punonin në Botore. Ai u bë i njohur dhe i dashur me punëtorët. Këtu u njoh me shumë shokë, anëtarë të grupit komunist si Qemal Stafën, Jordan Misjen, Branko Kadinë, Shyqyri Hafizin etj. Në fillim të qershorit 1941, bëhet anëtar i Grupit Komunist të Shkodrës dhe shkëput nga Grupi i Të Rinjve. U bë i njohur në qytet dhe në disa fshatra të Koplikut, ku shkonte për punët e Botores si teknik. Anëtarët e Grupit Komunist të Shkodrës, kudo si në Shkodër dhe në Tiranë, e veçanërisht Qemal Stafa e Vasil Shanto, që ndodheshin në Tiranë, si dhe të tjerët që ishin në Shkodër Jordan Misja, Branko Kadia, Qamil Gavoci etj., panë tek Perlati një komunist të sprovuar e të vendosur revolucionar, të papërkulur, një djalë trim, të zgjuar dhe me një horizont të gjërë, ndaj dhe kishin besim të madh tek ai, se mund të kryente me vendosmëri çdo detyrë që mund t’i besohej. Me krijimin e Partisë Komuniste të Shqipërisë, Perlati bëhet anëtar i saj më 8 Nëntor 1941. Me krijimin e Qarkor të Shkodrës, Perlati zgjidhet anëtar i tij. Kështu filloi puna e organizuar dhe me një program e detyrë të qartë. U organizua demostrata e 28 nëntorit 1941, ku në ballë të tyre ishte dhe Perlat Rexhepi. Ai njihej nga shumë punëtorë, fshatarë e nxënës shkollash të Shkodrës.

Perlati njihej si njeri i aksionit. Ai ishte i pranishëm kudo me revolver në brez e me bomba në xhep. Në një natë prilli të vitit 1942 me shokët e njësitit gueril të qytetit, i veshur me uniformën e oficerit italian u fut në godinën e kuesturës dhe i vuri zjarrin ndërtesës. Kjo ngjarje i tmerroi fashistët. Ata filluan të ushtronin kontroll të rreptë për çdo lëvizje e veprim që quanin të dyshimtë. Gjatë atyre ditëve fashistët e kishin zbuluar Perlatin dhe e ndiqnin për ta kapur. Duke parë rrezikun që e priste Qarkori vendosi që Perlati të hidhej në ilegalitet për t’i shpëtuar arrestimit. Ndërpreu punën në Botore dhe kaloi në ilegalitet duke qëndruar në qytet, pranë hundës së fashistëve ku vepronte i maskuar herë si fshatarë e herë si punëtor i leckosur dhe herë me uniformë ushtari e oficeri duke kryer detyrat që i ngarkonte Partia.

Me formimin e Qarkorit të Partisë, Perlatit ju ngarkua detyra e organizimit të Rinisë Komuniste të Shkodrës, së bashku me Manush Alimani e Branko Kadia. Ai kryente detyra në teknikën e qarkorit, në njësitin gueril etj. Perlati së bashku me Branko Kadine u thirrën nga Enver Hoxha në Tiranë. U takuan e biseduan në shtëpinë ku u themelua Partia, morën udhëzime për organizimin e Rinisë Komuniste në Shkodër etj. Enver Hoxha për këtë takim shkruan në librin “Për Pushtetin Popullor”. Aktiviteti i Perlatit nga formimim i Partisë deri sa u vra ishte i shkurtër, veprimtaria prej komunisti ishte e madhe dhe e rrallë nga krahasimi. Ai kishte një gjurmim të vazhdueshëm, përsëri punoi natë e ditë në qytetin e Shkodrës e në fshatra si agjitator e propagandist i shquar i Partisë, si organizator e udhëheqës aksionesh.

Më 5 qershor 1942 ai kalonte me biçikletë në një rrugë të Shkodrës për të plotësuar një detyrë Partie dhe u zbulua nga patrullat e karabinerisë, të cilët e thirrën disa herë të ndalonte. Ai vazhdoi rrugën me shpejtësi. Fashistët hapën zjarr dhe e plagosën në këmbë. Me këmbën e plagosur ngiste biçikletën, vazhdoi rrugën doli nga qyteti dhe mbriti në fshatin Dobraç. Fashistët i humbën gjurmët. Me këmbë të plagosur vazhdoi të ecte derisa u gjend në shtëpinë e nënë Lahja familjeje simpatizante e luftës. Shtëpia e kësaj gruaje patriote shkodrane ishte streha e Perlatit dhe bazë e luftës që nuk ishte zbuluar nga fashistët. Me plagën e pashëruar, ai nuk e ndërpreu aktivitetin, takohej vazhdimisht me shokët...

Krenarë për heroizmin

Epopeja e Shkodrës ishte e paparë deri në ato vite të luftës antifashiste. Ajo do të përsëritej më vonë nga tre heronjtë e Kodrës së Kuqe në Tiranë nga Vojo Kushi, Sadik Stavaleci e Xhorxhi Martini, nga Heronjtë e Topanasë në Vlorë, Hajredin Bylishi, Mumin Selami, Bajram Tushi dhe Hiqmet Buzi. Heroizmi i Perlatit u bë shembull frymëzimi, trimërie e guximi në radhët e çetave partizane. Emri i heroit u bë flamur lirie në masat e gjëra të popullit shqiptar. Në Shkodër formohet çeta partizane që mori emrin Perlat Rexhepi, ishte çeta e parë në Shkodër dhe një ndër të parat në Shqipëri. Kjo çetë në vitin 1943 rritet në batalionin po me të njëjtin emër. Edhe në Vlorë me vendim të Komitetit Qarkor krijohet çeta “Perlat Rexhepi” e më vonë batalioni me këtë emër.

The legendary epic of Perlat Rexhepi on June 22, 1942 was a great example of inspiration for our people, a struggle for war and effort, for life or death, a battle where three sons of the people fought against an entire army. The People of the Girl, when they learned of the heroic fall of Perlat, became more united with the National Liberation Front and the Communists. The heroism of Perlat Rexhepi made over 70 partisan sons and daughters emerge from the Girl, of whom 22 were martyred, while 10 others were victims. This was Perlat Rexhepi, our hero, the son of the brave Labëria. Albania is proud of its heroic deed, Shkodra is proud of the fact that it kept it in the fiery time of the war, Vlora is proud of its son covered with glory, the village of Vajza is proud of its communist and anti-fascist son.