BREAKING NEWS

Heavy in Korça! The 27-year-old is found dead on Mount Morava, the first suspicions

Heavy in Korça! The 27-year-old is found dead on Mount Morava, the first
x
BREAKING NEWS

16 officials are declared 'non-women' by the USA, Antony Blinken comes out with a strong warning: We will break the ties of ...

16 officials are declared 'non-women' by the USA, Antony Blinken comes
x
BREAKING NEWS

Escobar comes to Tirana tomorrow, Spartak Ngjela reveals what will happen tomorrow: Saliu will go ...

Escobar comes to Tirana tomorrow, Spartak Ngjela reveals what will happen
x
BREAKING NEWS

Yuri Kim gives new details about the US strategic plan to fight corruption: By executive order of Biden ...

Yuri Kim gives new details about the US strategic plan to fight corruption: By
x
BREAKING NEWS

US makes the next blow, puts 2 more people on the 'black list', it becomes clear what they are accused of (NAMES)

US makes the next blow, puts 2 more people on the 'black list', it
x
BREAKING NEWS

"They are both endangered by American politics", Spartak Ngjela speaks by name and warns of the 'scary' end for these 2 Albanian politicians: This is a fact!

"They are both endangered by American politics", Spartak Ngjela speaks
x
BREAKING NEWS

The Ministry of Health officializes the latest Covid data: Over 5000 active patients in the country, here are how many have been infected in the last 24 hours

The Ministry of Health officializes the latest Covid data: Over 5000 active
x
BREAKING NEWS

"To stop the corrupt from acting with impunity" / What is he warning? Ambassador Yuri Kim delivers the important message

"To stop the corrupt from acting with impunity" / What is he warning?
x

Opinion / Editorial

Journey over the years near Dritëroit ...

Journey over the years near Dritëroit ...

In my four student years, but especially after the '90s, I was in constant contact and travel with Dritëro. Almost all over Albania, from Tirana and Pogradec, from Skrapar and Himara, from Korça, Durrës to its Menkulas ... For four years, 1997-2001, we sat at a table in the hall of the Albanian Parliament as deputies. At the end of the day we were climbing the stairs of the palace together at the end of Dibra Street in Tirana where he lived and I left after "handing over" the good Sadije. It was Sadija, who prompted us to write several lines of memoirs on the occasion of the second anniversary of his death, but it is impossible to say these in just a few pages and describe whole episodes of our incredibly human connections. I as his student, lover of literature, friend and companion, teacher who felt like a student, when he spoke, but also as an accompaniment not only in political life, but also in da'wah and table chats, where he mixed brandy and meat, merriment and party, in cases where he created and enjoyed them just as much. But let me recall some of these episodes of life over the years ...

1. Learning from mistakes or how Xhebro Gjika threw us in Vlora

In the early 1970s, although I had not thought about it before, I enrolled in the journalism department of the Faculty of Political and Legal Sciences. The pedagogues of this branch were well-known figures of Albanian journalism such as Zihni Reso, Hamit Boriçi, Vangjush Gambeta, Dritëro Agolli, Xhiku etc. Unlike the lectures of other professors, Dritëroi did not give us classical lectures on journalism. Professor Dritëroit's "lectures" were on pieces of paper in the form of files where he kept notes and personal stories from his work as a journalist. Here is what he told us about an event that happened to a young journalist, whom Dritëroi had sent to do a report on the high results of a Labëria cooperative on the Vlora River. The young journalist met the chairman of the cooperative, the well-known Xhebro Gjika, a former partisan and agricultural cadre. The journalist introduced himself to the chairman of the cooperative that he came from the newspaper "Zeri i Popullit" and that he asked for information about the achievements of the cooperative.

"I do not want you to hide my flaws from me," the journalist told him.

-But, - continued Xhebroja, known for his humor, - everywhere our work has progressed and we have results, only in one sector we have stalled.

-Where? the journalist asked insistently.

-We are bad with the spawning of mules, we are left behind and we are not doing any further.

The journalist returned to the newsroom with a pretty report and handed it to me with the pleasure that he had discovered both the successes and the mistakes. I read it carefully and with pleasure because I liked the report of the young journalist, but when I got to the episode of the development of the mule breeding sector, I saw that Xhebro Gjika had thrown it at him. I called him and said:

-Do you take mule work seriously?

-Yes, yes, - he told me.

-Well, more, do not you know, that the mule has the father the donkey and the mother the mare. And where do the more blessed mules give birth ...

-Ja kështu ka ndodhur kur nuk njeh jetën e fshatit, - përfundoi leksionin Dritëroi, - prandaj gazetarë të ardhshëm, njihini faktet e jetës ashtu siç janë, thellohuni në to, se ndryshe gaboni e tallen njerëzia kur lexojnë të tilla broçkulla. Ja ky ishte një nga mësimet e porositë që na jepte Dritëroi, histori të cilën mund ta ketë shkruar e treguar edhe gjetkë, por në ato vite të parët që kishim dëgjuar, ishim ne studentët e degës se gazetarisë, Zenepja, Frroku, Ilirjani, Tomorri, Doloreza, Apostoli, Arminda etj.

2. Një skraparlli i mençur si Kahreman Ylli më ndryshoi rrjedhën e jetës

Gjatë viteve ‘80 - ‘90 shpesh gjendeshim familjarisht në Pogradec, Dritëroi e donte dhe e vlerësonte çdo gjë pogradecare, njerëzit, klimën, ushqimin, pijen, shoqërinë, intelektualët me në krye Lasgush Poradecin. Po në këto relacione isha dhe unë me Pogradecin e një nga fshatrat e tij të bukur buzë liqenit, Tushemishtin. Takoheshim rregullisht te hoteli i Pandit, Mileniumi, Dritëroi me Sadijen, Anën e mbesat e tjera të tij dhe unë me Anidën dhe dy djemtë e mi. Një ditë tek flisnim për letërsinë e politikën më pyeti:

-Ore Spartak, ti je me origjinë nga Skrapari.

-Po, - ju përgjigja, - por banoj në Durrës prej shumë vitesh.

-Keni raki të mirë ju skraparllinjtë, - vazhdoi ai, - por ju skraparllinjtë keni dhe një fjalë të urtë që thotë: Nusen edhe kaun merre nga fshati. Kjo Anida, gruaja jote është mbesa e Kahreman Yllit apo jo? - më ngacmoi muhabetin ai, - por a e di ti se unë u bëra shkrimtar vetëm në sajë të Kahreman Yllit? Pastaj vazhdoi të më tregojë historinë se si ishte bërë gazetar e shkrimtar...:

-Vazhdoja gjimnazin e Gjirokastrës, në vitet ‘50, mësoja shumë dhe ëndërroja shumë të bëhesha një veteriner i zoti. Isha djalë fshati dhe nuk kishte gjë më të bukur për mua të merresha me kafshët e bimët dhe doja në mënyrë të veçantë kuajt e zogjtë. Veteriner ishte zanati që kërkoja të arrija ndërsa letërsia ishte pasioni im rinor, ku unë angazhohesha tek shkruaja ndonjë vjershë apo tregim të shkurtër të cilat i afishonim te Këndi i Letrarit të Ri të shkollës. Një ditë në shkollë vjen ministri i Arsimit i asaj kohe, Kahreman Ylli, siç e mbaj mend një burrë i gjatë, i pashëm e i veshur me sqimë. Ai hyri klasë më klasë, takoi mësues e pedagogët tanë dhe u ndal edhe te Këndi i Letrarit të Ri. Lexoi me kujdes disa shkrime e ndër to dhe një vjershën time. Me sa duket i pëlqeu pasi i kërkoi mësuesit tim të letërsisë, për të ditur më shumë kush është ky nxënës me emrin Dritëro Agolli. Unë u afrova dhe u prezantova, ai më hodhi dorën në qafë e më përgëzoi për vjershën. -Për çfarë dëshiron të studiosh? - më pyeti.

-Për veteriner, - iu përgjigja me një frymë. - Më pëlqejnë kafshët, - vazhdova unë shpjegimin.

Ai qeshi.

-Shumë mirë, - më tha dhe nuk e zgjati bisedën.

Kaluan kohë dhe mua m’u plotësua dëshira të vazhdoja shkollën e lartë për veterinari, por mbas ca ditësh më njoftuan se e drejta e studimit për të vazhduar veterinarinë ishte anuluar. Unë do të shkoja në studime për letërsi në Leningrad (Shën Petërsburg). Ka urdhëruar ministri, më thanë dhe unë u nisa në Bashkimin Sovjetik, vazhdova për letërsi për t’u bërë gazetar e shkrimtar. Kështu ai skraparlliu yt i dëgjuar e i respektuar, ma “prishi” ëndrrën e veterinerit...

3. Në Athinë me Aristidh Kolën dhe Dino Kubatin

Ka qenë vera e vitit 1996, kur unë rastësisht takova në hotel Tirana një vajzë me origjinë nga Tepelena, e cila kishte ardhur në Tiranë me burrin e saj, shkrimtarin e njohur Dino Kubati. Në muhabet e sipër ata më pyetën dhe më kërkuan nëse mund të organizonim një takim në Athinë me shkrimtarë dhe intelektualë grekë. Familja Kubatis banonte në ishullin e Salaminës ku zotëronin edhe një stacion radiofonik e cila transmetonte gjithë ditën muzikë shqiptare. Bisedova me Sadijen dhe më pas me Dritëroin, programuam edhe vizitën që do të bënim në Athinë dhe u nisëm bashkarisht. Në Athinë e kishim rregulluar që të banonim ato ditë të qëndrimit te një miku im emigrant, sindikalist i vjetër, Myftar Kurti, i cili na hapi dyert e shtëpisë me kënaqësi të madhe e me zemërgjerësi duke krijuar një ambjent mjaft të këndshëm. Të nesërmen mikpritësi ynë Dino Kubati kishte organizuar takimin në një ambjent shumë luksoz të Akademisë në Athinë, me intelektualë dhe disa shkrimtarë grekë, por nuk mungonin as emigrantët shqiptarë. Ç’është e vërteta Dritëroi ashtu siç e kishte zakon, përpara takimit i rrëkëlleu nja dy gota dhe pas prezantimit që i bëri mikpritësi, e mori fjalën mjaft i entuziazmuar. Duke qenë se Dinua e prezantoi Dritëroin si shkrimtarin më të madh shqiptar, kur e mori fjalën tha me humor: “Se unë jam jo vetëm shkrimtari më i madh shqiptar, por edhe më i madh në Ballkan. Këtu në Greqi mua ma kalon vetëm Nikos Kazanzaqis, por ai ka vdekur”. Salla qeshi me të madhe dhe Dritëroi vazhdoi me humorin e tij duke folur për letërsinë shqiptare, por edhe shkrimtarë të tjerë të Ballkanit. Më pas, duke falënderuar popullin grek për pritjen që u kishte bërë emigrantëve shqiptarë ai vazhdoi se këtu në Greqi prej qindra vjetësh jetojnë miliona shqiptarë të vjetër që ju dhe ne i quajmë arvanitas. Këta arvanitasit, theksoi Dritëroi, kanë luajtur një rol të madh për kulturën greke, por edhe një rol të madh patriotik pasi disa nga udhëheqësit kryesorë të revolucionit grek të vitit 1891, kanë qenë arvanitas dhe përmendi me radhë një sërë emrash. Edhe sot në kohët moderne arvanitasit kanë luajtur një rol të rëndësishëm, sepse, ja ministrja juaj e Kulturës, Melina Mërkuri, apo ministri i Jashtëm, Pangallos, janë arvanitas. Dhe me të qeshur tha se do t’ju them një fjalë të urtë greke, që e përdorni ju këtu në Greqi: “Poshtë çdo shkëmbi, po ta ngresh do të gjesh një arvanitas”. Salla reagoi me ovacione kuptohet, sepse një pjesë e mirë e saj ishin emigrantët shqiptarë të pranishëm. Në mbrëmje të ftuar nga studiuesi dhe publicisti i madh arvanitas Aristidh Kola ne shkuam në shtëpinë e tij, ku kaluam një mbrëmje të gëzuar dhe, para se të ndaheshim, ky personalitet i madh na dhuroi të gjitha botimet e tij për çështjen arvanitase. Të presim, i tha Dritëroi, të vish edhe ti në Shqipëri bashkë me këtë greken tënde që ke për grua. Do vi, u përgjigj Aristidh Kola, por pas ca kohësh ndodhi që ai në rrethana ende të pashpjeguara mirë, u gjend i vdekur.

4. Të hëngërt dreqi Lek Dukagini!

Gjatë vitit 1997-2001, së bashku me Dritëroin qëndronim të ulur në radhën e parë të karrigeve të sallës së Kuvendit të Shqipërisë. E ndiqja me vëmendje tërë kohës që ai shumicën e kohës shkruante në copa letrash, mbante shënime pa e patur shumë mendjen në sherret që në ato vite ishin pothuajse në çdo seancë. Më ka mbetur në kujtesë një episod i atyre viteve kur deputeti Gafurr Mazreku pas një grindjeje fizike me deputetët Azem Hajdari e Pal Dajçi, të nesërmen erdhi me pistoletë në sallë dhe qëlloi disa herë në drejtim të Azem Hajdarit. E tërë atmosfera pas këtyre ngjarjeve u tensionua dhe Dritëroi që nuk e kishte ndjekur ngjarjen me vëmendje, më pyeti: Çfarë ndodhi? Gafurri ka plagosur Azemin, i thashë. Tundi kokën me keqardhje dhe lëshoi një frazë të cilën aty për aty nuk e kuptova: Të hëngërt dreqi Lek Dukagjini! - ishte fraza e tij, duke e lidhur këtë ngjarje me hakmarrjen. Azemi është nga Tropoja ndërsa Gafurri nga Hasi, të dy e kanë mendjen te kanuni i Lekë Dukagjinit, nuk janë çliruar prej tij, tha ai i menduar.

5. Demokratët e Skraparit janë si socialistët e Tiranës

Kishim vajtur në Çorovodë së bashku me Dritëroin, Fehmi Abdiun, Bashkim Cakën dhe Moikom Zeqon për disa takime elektorale. Populli kishte mbushur sheshin, por ama te njerëzit shikohej një farë shqetësimi për praninë e forcave të policisë dhe SHIK-ut.

-Mos kini frikë nga njeri, - buçiti zëri i Dritëroit, - sepse këtu janë trimat e malokut Sali Berisha, por ne kemi edhe një malok tjetër pozitiv Fehmi Abdiun, kemi juristin e shquar Bashkim Caka, kemi poetin e madh Moikom Zeqo dhe skraparlliun trim Spartak Braho, por këtu me ne janë dhe demokratët e Skraparit sepse demokratët e Skraparit, janë njëlloj si socialistët e Tiranës.

I tërë sheshi gumëzhiti nga të qeshurat e duartrokitjet nga këto fjalë të Dritëroit.

6. President do të zgjedhim xha Silen nga Tushemishti

Ishte qershori i 2002 dhe kur partitë kërkonin kandidatura për presidentin e radhës. Ishim vendosur tek hotel “Milenium”, kur atje mbërriti edhe gazetari Alfred Peza, i cili i kërkoi një intervistë Dritëroit.

-Ç’mendim keni ju Dritëro, cilin duhet të zgjedhim si president? Dritëroi u mendua një copë herë.

-Po ja, - tha, - unë do të mendoja se presidenti më i mirë do të ishte xha Silja (Vasil Llakmani, një fshatar i mençur nga Tushemishti me të cilin Dritëroi kalonte tërë kohën bashkarisht duke llafosur e duke pirë ndonjë gotë verë apo raki). A e ngrejmë një gotë për shëndetin e xha Siles dhe të bëhet ky president i Republikës. Hajde gëzuar, - dhe e rrëkëlleu gotën me fund si i zënë në faj nga Sadija. - Hë Spartak, sot kemi bërë një punë të madhe, kemi zgjedhur dhe Presidentin, - dhe qeshi nën zë.

In the hotel "Millennium", he spent many years and time of the summer period with Sadija, his children, grandchildren, friends of the same age, Aqif and Ibrahim ... I have an unforgettable memory from Dritëroi. It is an ordinary postcard, but with a dedication, which every time I read, it touches me and I keep it as the most precious thing from it. On that postcard he writes: “Dear Spartacus,

I wish you kindness not only for the new year 2014, but also for the years to come. Kindness to Nida, your beloved sons and all the relatives who are snakes. You are for me a friend with values ??that I appreciate very much, I also appreciate for your silence, silence that you et! Thanks".

Dritëro Agolli 17.12.2014

(Detached from the book "Massacre Servet Pëllumbin", on the occasion of Dritëro's birthday)