BREAKING NEWS

"The clearest evidence that the State Police was put at the disposal of the drug gang", Alibeaj reacts to the arrest of the former police chief: Traffic was made with the blessing of the prime minister and was executed by Saimir Tahiri

"The clearest evidence that the State Police was put at the disposal of the
x
BREAKING NEWS

The police have been looking for him since 2017/ New details from the arrest are revealed, here is where the former police chief who escaped from Muriqani was hiding for 5 years

The police have been looking for him since 2017/ New details from the arrest are
x
BREAKING NEWS

Name/ Involved in the drug trafficking of Habilaj, the former police chief of Dhërmi is arrested in Berat

Name/ Involved in the drug trafficking of Habilaj, the former police chief of
x
BREAKING NEWS

"Known characters, left and right will be subject to justice", Vangjeli's strong warning: 'Political weather' will become much hotter in September

"Known characters, left and right will be subject to justice",
x
BREAKING NEWS

"Event that has put the police in a dilemma and great difficulty", Klodiana Lala revealed new details from the loss of contacts with Martinaj: Here are the three areas that are being investigated

"Event that has put the police in a dilemma and great difficulty",
x
BREAKING NEWS

"The destruction of buildings during the earthquake was a result of corruption", Meta breaks the strong statement and accuses the government: Durrës under the pressure of the mafia

"The destruction of buildings during the earthquake was a result of
x
BREAKING NEWS

Ervis Martinaj's fate mystery, Klodiana Lala reveals his last message

Ervis Martinaj's fate mystery, Klodiana Lala reveals his last message
x
BREAKING NEWS

"The circle of those who want to destabilize Montenegro is narrowing!", Dritan Abazovic makes a strong statement and calls on the Prosecutor's Office: Those who want to 'remove my head', hurry up, as...

"The circle of those who want to destabilize Montenegro is
x

Opinion / Editorial

The famous Cologne and the holy Kamnik are the palm of history, antiquity, and glory of over 118 patriots of the national renaissance

The famous Cologne and the holy Kamnik are the palm of history, antiquity, and

(Summary from the Encyclopedia "Dodona Neolithic Mound")

Tribute and Gratitude for 118 Colony Patriots in memory of 60 fallen Gaini Butka, Zalo Prodani, Refat Daut from Kamnik and next on 07.02.1914 in Pogradec. (Summary from the Encyclopedia "Dodona Neolithic Mound" Tr 2021)

The people of Kolon with pride for the first Arcadians from Dodonia, Illyrians, navigators and Arbëreshes, fencers in the stormy historical years of the National Renaissance for freedom and independence, when the neighbors tried to tear Albania apart, came out to God with a rifle and a pen for the motherland and remain at the forefront of the pantheon national freedom.

The anti-Albanian government of Durres sold national interests. His giant sons became lords of the country. The dedication call of captain Sali Butka raised the whole of Cologne, etc. They put their chests without sparing the most sublime thing and many of them watered the sacred arboretum with the blood of Arjan.

Irfan Dauti became the ideator of the tribune for the awakening of national consciousness in Kamnik and beyond. Patriotic activity for the benefit of the national cause caught the eye and was imprisoned. The contact with the patriots PNLuarasi, Butkallinj, Frashëllinj, Leskoviqare formed him as a democratic revolutionary patriot and he heroically fell on the stone of the City in the war with the Greek Andarts on 28. 05. 1914.

Daut's son was martyred on April 22, 1914 in Higir in the battle of Vrepcka and Refat Daut on 07.02.1914 in Pogradec together with 60 volunteers who are written 75 or ¼ of the colonel battalion. Irfani has collaborated with Sherif Balias and Zenel Naçi from Bênjzi, Riza Mydini from Barmashi, Merdan Lumani, Elmas Topi, Riza Kodheli, Kasëm Radovicka, Lake Kurtesi, etc. Jaup Sulejmani and Jakup Shuaip also fell martyrs of the Renaissance from Kamnik.

Our patriotic villagers Kasëm Daut, Zenel Meko, Qazim Kolasi, Shefki Adem, Selim Seiti, Rushan Sherif, Refat Hate, Azem Murallari, Fejzo (Veis) Dake, Resul Feta, Ibrahim Samiti, Zeni e Musa Muçollari, Hamza Zerellari, Ali Dake, etc. who remained anonymous, organized in a patriotic manner, responded with one voice to the dedication for the defense of the Motherland.

The record of 118 patriots from Kolonjar of the National Renaissance in No. 108 has Refat Daut from Kamnik, killed on 02.07.1914 together with Gani Butka, Zalo Prodani, etc. The biography of the legendary commander Gani Butka is the story of 60 colonist martyrs who fought and fell heroically together in the early years of the 20th century when the chauvinist powers wanted the partition of Albania.

Çeta e Kolonjës në pranverën 1912 ish rritur shumë. Tajar Tetova i kish njoftuar për shpalljen e kryengritjes së Përgjithëshme. Luftëtarët me kostume kombëtare dhe këngë patriotike marshuan për Frashër. Qeveritarët turq dhe tradhëtarët vendas u kishin zënë pritë në rrëzë të malit të Lubonjës që mbasi t’i thyenin t’i jepnin grushtin e fundit kryengritjes në Jug të Shqipërisë.

Sulmi ballë për ballë në qafën e ngushtë ku kishin zënë vend dendur armiqtë e Shqipërisë ish mundësa e vetme. Ganiu, pas tij vëlla Iljazi, Myftari dhe gjithë çeta në vijë të hapur ngjiten lart me shpejtësi duke u dredhur drurëve të dëndur.

Iljazi me Ganinë u gjëndën të parët në majë të malit dhe u futën mes armiqve. Bashibozukët dhe asqerët turq s’kishin parë burra që si ulen plumbit. Në atë betejë bie heroikisht Iljazi, djali i dytë i Saliut që e kish prirë çetën me flamur në ballë dhe në përpjekje me pushkë në dorë.

 Hallall Shqipërisë! -thotë Sali Butka. Duhet të arijmë në kohë. Ganiu la Iljazin në pragun e derës së Teqesë në Qesarakë, e puthi në ballë e ju betua se do t’ja merte hakun. Para se të arrinin në Frashër, Saliu ja mori këngës i pari “Për Mëmëdhenë” që i dhimbsej më shumë se djemtë.

Komiteti shpalli kryengritjen e përgjithëshme me Sali Butkën komandant të Çetave të Shqipërisë Jug Lindore dhe Ganiu për çetën ekzistuese. Çlirimi dhe futja në Ersekë me flamurin e madh kuq e zi në duar të Ganiut. në qërshor 1912  ngjalli optimizëm të madh në popull. Formohen shumë çeta të tjera në Kolonjë e Korçë. Në gusht 1912 çetat shqiptare hynë në Korçë.

Ngritja e flamurit më 28 Nëntor 1912 përfshiu Kolonjën nën juridiksionin e Qeverisë së Vlorës. Në krahinat kufitare bandat e andartëve grekë bënë plaçkitje e krime të pa dëgjuara. Vetëm në fshatin Luadh therrën me kama dhe dogjën 44 pleq, gra e fëmijë. Plaçkitnin e digjnin duke bërë barbarizma të mëdha.

Sali Butka ngriti në këmbë disa çeta,luftuan kundër andartëve, i thyen e i ndoqën gjer në fole. Ganiu luftoi me heroizëm në Tuhol. Në qafën e Qarit ushtria greke marshonte drejt Ersekës. Qeveria e Vlorës urdhëroi të kundërshtoheshin me armë. Çeta e Ganiut bëri dy përpjekje dhe i theu në afërsi të Skorovotit. Në çetën e tij ishin Riza Kordheli, Nasi Spiro, Shefki Starja, Pitulistët etj.

Pushtuesit u zbythën dhe u ndalën në Qarr përpara një grushti njerëzish që luftonin me heroizëm për të mbrojtur Atdheun si shqipëtarët e moçëm në kohë të Skënderbeut. Pas rënies së Janinës (6 mars 1913) shovinistët grekë hodhën forca të shumta për të aneksuar Korçën e Gjirokastrën.

Më 25 korrik 1913 në Qafën e Martës vritet Lace Backa. Saliu dha kushtrimin të ndalnin përparimin e armiqve.Pranë Ganiut luftonte Nasi Spiro, shokë të pandarë. Plumbi e mori Nasi-n në ballë që ra pranë Ganiut i cili u hodh mbi Nasin pa përfillur plumbat dhe detyrën e komandantit. Për vëlla Iljazin nuk qau por për Nasin si mbajti dot lotët...Bjeruni të gjithë bashkë! Sokëlliu Saliu.  Ganiu e mori vehten dhe me pushkë në dorë ulëriti: Mbi ta o burra! U shkul gjithë qafa e Martës. Çeta i ndoqi dru më dru, shkëmb më shkëmb, përrua më përrua që lanë mbi 20 të vrarë. 

Qeveria e Vlorës udhëzoi të mernin në dorëzim krahinat që do të boshatiste ushtria greke të cilët s’kishin ndër mënd të largoheshin. Sali Butka s’priti më gjatë. Ganiu në krye të çetës së tij i ra në befasi postës greke në Panarit dhe u përleshën trup më trup. Çliruan Panaritin e hynë në fshat me flamurin në ballë.

14 janar 1914. Çetat e Gani e Myftar Butkës me zjarr të dëndur drejtuan përpjetë shkëmbit të Qesarakës grekët ku thyen kokën mbasi në krye kish zënë pritë Sali Butka. Ai sokëlliu: “Bjerini djem”..! Shkëmbi u drodh, u bë tym e zjarr dhe armiqtë u shpartalluan.

Shovinistët organizuan puçin e 2 prillit në Korçë. Kajo Babjeni nga Bilishti dhe Ganiu me rreth 100 djem të zgjedhur kolonjarë me nga 30 vetë me në krye Avdi Kozelin, Muharem Gjonçin dhe Stefan Deden u sulën si rrufe dhe shpëtuan qytetin ku ranë 12 dëshmorë.

Esadi u premton grekëve udhë të hapur e ndihmë nga forcat esadiste. Komanda e ushtrisë greke përgatiti djegien e fshatrave Podë, Hoseckë, Radanj, Vrëpckë për të zhdukur rezistencën.

Ganiu që ndodhej në Shalës bashkë me forcat qeveritare të xhandarmarisë, hartuan sulmin e kombinuar në tre drejtime:  Ganiu me batalionin vullnetar sulmon si pykë në drejtimin e Podës me objektiv Hoseckë-Radanj-Vrëpckë. Në luftë u organizun dhe çetat e fshatrave

Forcat popullore të komanduara nga Gani Butka hynë në thellësi të armikut. Përpjekja e dytë u bë trup më trup. Në luftë dhanë jetën Hasan Dajlan Qinami, Hasan Rexhep Katundi, Shaban Feka, Bektash Starja, Merdan Luman Aliko. Në atë përpjekje bie dhe Daut Kamniku në Higër.

Përpjekja vendimtare te grykat e Barmashit ndali armikun me zjarr të dëndur. Në betejë ranë heroikisht Mersin Zalo Prodani, Gani Abedini, Muço Prodani, Meko Ripsi e Sefer Arifi dhe kapet rob Mydin Prodani. (ds. 18 M.Er). Pushtuesit u ndalën por dogjën e shkatëruan çdo gjë që gjetën përpara dhe dogjën pleq e plaka.

Sali Butka në këtë moment të vështirë u pret rrugën pushtuesve që kishin objektiv marjen e Korçës. Përpjekja e parë u bë në Qinam. Ganiu komandonte forcat që mbronin kufirin, me të gjithë djalërinë e fshatratrave të Kolonjës, si forca më e shpejtë, lëvizëse e goditëse e frontit.

Forcat e bashkërenduara të Ganiut dhe të Zalo Prodanit u bënë ballë sulmeve dhe i ndalën grekët për në Vodicë. Më 18 prill 1914 nga mëngjezi në mbrëmje për të thyer rezistencën dhe të marshonin drejt Korçës pati bombardime me top. Luftëtarët nga Dangëllia, Tomorica, Leskoviku, Korça, Oparit, etj u përqëndruan në vijën Qinam- Butkë.

Ganiu do të gjëndej ku sulmi armik ishte më i reptë e rreziku më i madh. Ai me Riza Kodhelin e 50 shokë ju ngjitën kories së Butkës.  Grupi me Muharem Gjoncin në krye zuri vend te mali Bezhanit. 2000 armiq që s’ishin parë kurrë me zjarr të vazhdueshëm e rreshta të përforcuara bënin përpara të sigurtë se do ta mernin Butkën me sulmin e parë.

Ganiu urdhëroi batalionin për sulm. Më ndiqni e po të vritem do ndiqni Rizanë.“Do t’u hyjmë siç hyn thika në brinjë që t’i lëmë pa frymë armiqtë”.  Grekët tërhiqnin një top brenda mureve të kishës së vjetër, përballë Butkës që t’i qëllonin nga afër luftëtarët shqiptarë.

Plumbat e të dy palëve shkëmbeheshin si kokra e breshërit. Vështirë të kaloje, në mos e pamundur. Shokët e shoqëronin me zjarr të dëndur dhe Ganiu u hodh përpara. Ulej e ngrihej, vraponte dhe shtrihej. Plumbat i fërshëllenin nga të gjitha anat. Trimi luftonte me vdekjen. Mbështet te trungu i një gorrice, nguli mirë këmbët në tokë, bëri një kërcim në ajër e si një shpend i stërmadh, u hodh rrëzë murit. Qëlloi një ushtar grek dhe bërtiti greqisht “Dorëzohuni”.

Oficerin grek që tentoi të kalonte murin plumbi i Ganiut e la të palosur në majë të murit. Ushtarit i drejtoi tytën ta ndihmonte, bënte sytë katër dhe e kthyen topin kundër forcave greke. Topi villte gjyle e zjar mbi forcat greke dhe u bë kthesa e luftës e u vendos përfundimi saj.

Kolonjarët shpëtuan Korçën e i vunë përpara pushtuesit. Sulmi tjetër me 2000 ushtarë më 24.04.1914 në drejtim të Nikolicës u thye. Përleshja bëri jehonë të madhe në shtypin e kohës. Armiqtë u bënë stivë mbi vijën e kufirit e nuk kaluan dot ku u shquan Saliu, Ganiu, Hysen Nikolica.

Gani Butka mori komandën e të gjithë forcave shqiptare dhe komandant i vijës së kufirit. Ai në moshë 22-23 vjet ish në kulmin e rinisë dhe të pjekurisë ushtarake. Përpjekja në Qafën e Kazanit e 7 majit 1914 ish tentativa e fundit në vargun që grekët të nënështronin Kolonjën e të delnin në Korçë. Luftëtarët të komanduar nga Gani Butka bënë stivë armiqtë në vijën e kufirit për dy muaj e ca duke mbrojtur me gjak çdo pëllëmbë toke përballë armiqsh të armatosur mirë.

Gani Butka kish barën e madhe të ruajtjes së kufirit në ditët e rebesheve të mëdha të vitit 1914. Dy batalione të komanduara nga Gani Butka e Zalo Prodani u bashkuan në një të vetëm.

Esad pashë Toptani ndihmoi qeverinë greke. Sabotoi marrjen në dorëzim të krahinave të liruara dhe çështjen e çlirimit të Shqipërisë së Jugut e kish futur në rrugë pa krye. Krijoi në Starovë një bazë të fortë të lëvizjes esadiste. Nxiti sulmin e hapur të ushtrisë greke duke u premtuar udhë të hapur dhe ndihmë nga forcat esadiste në kufirin provizor Kolonjë, Përmet, Tepelenë, Kurvelesh.

Kryengritësit e Haxhi Qamilit mashuan drejt Pogradecit e Korçës. Qeveria dërgoi batalionin vullnetar të Kolonjës që hynë në Pogradec me këngë kombëtare por u pritën me heshtje. Parësia kish marë masa të mbeteshin larg kontaktit me popullin.Mbretëronte qetësi e dyshimtë.

0rganizohej turbullirë në Starovë ku kish esadistë. Bejlerët kishin thurur plane të holla, nuk i ndihmoi me njerëz e armë dhe aratisen e fshehen. Forcat e tyre do të qëllonin mbi batalionin në çastin e duhur. Në situatën e rëndë batalioni forcat i mbajti në gjëndje lufte.

Ganiu hyri në bisedime por u sabotuan nga esadistët të cilët kishin filluar sulmin mbi batalionin kolonjar në Starovë nga Zdërvaska dhe u përhap gjatë rrugës. Njerëzit e Et’hem bej Starovës qëllonin pa mëshirë. Më 2 korrik 1914 forcat e xhandërmarisë së Vidit sulmuan batalionin duke i shkaktuar humbje të rrënda ku u vranë 60 kolonjarë e midis Tyre Zalo bej Prodani, Gani Butka dhe trimi ynë Refat Daut.

Ganiu me 10 shokë mbronte tërheqjen nga ana e liqenit. Ku fillon qyteti u tha shokëve: -“Ju shikoni se mos vjen njeri nga mbrapa. – Kur të fërshëllej nisuni përpara, për të kapërxyer matanë”. Ai me pushkë në dorë eci me hap të shpejtë anës rrugës por me të dalë nga krahu tjetër pushkët plasën nga dritaret e mbyllura të shtëpisë pranë dhe e qëllonin nga shtëpi të tjera.

 Shkëputet nga muri dhe u hodh pas një peme.“Dorëzohu”! E kishin rrethuar nga të gjitha anët me tyta pushke që ta zinin të gjallë. “Mua më thoni të dorëzohem”. Zbrazi pushkën dhe luftonte me shpejtësi. Plumbi e mori në supin e majtë. Qëllonin nga të katër shtëpitë e afërta. Plumbi i dytë e dogji në hije.

Ganiu nxori koburen, qëndronte më gjunjë në vend të hapët dhe pa mbrojtje. “Dorëzohu”! – “Kam shpëtim”! – thirri Ganiu. Mori shenjë dhe zbrazi gjithë fishekët e gjashtëses një nga një. Shpëtim ish vdekja me nder! Shtrëngoi gjurin në tokë dhe qëndroi si përmendore me gjashtëshen në dorë. Pas nëntë plumbash mezi dha shpirt vigani Gani Butka më 2 korrik 1914 dhe bashkë ranë heroikisht kundër esadistëve 60 kolonjarë për Shqipërinë e lirë e të pamvarur që ne gëzojmë sot.

Historia e legjendarit Gani Butka është historia e bashkëluftëtarëve të tij, e patiotit tonë, Refat Daut dhe e 60 të rënëve më 2 korrik 1914 të cilët të evidentohen emër për emër. Vetmohimi i rinisë shqiptare, Gani Butka, Refat Daut, Irfan Daut dhe mijrave të tjerë janë shëmbull frymëzimi e heroizmi. Ata mbetën të pavdekshëm në panteonin e lirisë. Gjaku i tyre vulosi pavdekësinë.

            Mirënjohje e pavdekësi për 60 të rënët janë dy përmendoret në Pogradec dhe Kolonjë, vepra të skluptorit Odhise Paskali që përjetësojnë të rënët për liri. Përmendoren në Ersekë inaguruar më 28.12.1938 me rastin e 26 vjetorit të Pavarësisë “kritiku italian Veroneze e cilësoi si veprën më ballkanike”.

44 shqiponja kanë patur emrin të shkruar në bronx në të katër anët e monumentit dhe mes tyre Refat Daut nga Kamniku. Dëshmorët kolonjarë nuk janë 44 që fillimisht u përkushtrohej.  Ata janë dhe më shumë se 118 që listohen në evidencën e Patriotëve Kolonjarë dhe minimalisht 15 të tjerë që kalojnë mbi 133 e na bëjnë nder t’i lançojmë të gjithë si korifej frymëzimi.

Obelisku i Dëshmorit Kolonjar simbolizon dhe 157 dëshmorët e Luftës NaÇl, 6 të rënë mbas çlirimit të vendit dhe nuk k apse të shihen të ndarë mes tyre. Dëshmorët e Atdheut janë njëlloj në çdo periudhë historike. Zylyftar Poda më i vlerësuari në muzeun e Lufrit si gjenerali më i madh në luftën me gurë është kolonjar.

 Fletë palosja e Andon Stajos me foto të 18 patriotëve Jani Vreto, Fan S.Noli, Faik Konica, Shahin Kolonja, Gjergj, Gjerasim, Sevasti e Parashqevi Qirjazi, Papa Kristo Negovani, Kristo Luarasi, Avdyl Ypi, Sali Butka, Muço Qulli, Hasan Qinami, Thanas Sina, Baba Braho Qesaraka, Zihni Leskoviku e Haki Glina ka dhe dy korifejtë Naum Panajot Veqilharxhi e Petro Nini Luarasi nga para. Ata nuk janë të vetëm dhe të gjithë në këndvështrimin e tyre kanë kontribuar për Rilindjen Kombëtare e nuk ke pse t’i nënvlerësosh e të mos kujtohen.

 Muzeu në fondet arkivore nga një kalim rutinë që për objekt kisha Kamnikun kostatova se nuk përfshihen në evidencën me 118 patriotë dhe të rënët në përpjekje me andartët grekë te Lumi i Barmashit në qërshor 1914, Mydin Prodani, Muço Prodani, Sefer Arifi e Hasan Dajlani apo dhe Sadik Sinani, Shabo Lamçe, Ismail Sheme, Muharem Cenko, Kiki Lamçe, Hysen Metko, Myftar Laçe, Caco Fezi, Baki Këndezi, etj duhet të përfshihen në lista.

 Patrioti më në zë Irfan Daut i rrënë më 28.05.1914 te Guri i Qytetit në Treskë dhe Jaup Sulejmani e Jakup Shuaip nga Kamniku të përfshihen e vlerësohen. Patrioti Sejfi Vllamasi nga Novosela me kontribut të vyer për lëvizjen kombëtare, drejtues i Komitetit të Manastirit dhe Komitetit për mbrojtjen e Kosovës nuk përfshihet në lista që të tillë mund të ketë të tjerë.

 Portreti i dëshmorit kolonjar që shquhet për burrërinë e vendosmërinë përfaqëson dhe të tjerë që duhen saktësuar. Ai tregon vendosmërinë që ka ndjerë luftëtari i lirisë mes vërshëllimave të plumbave që ka dalë vetëm fitimtar mbi armiqtë. Portreti shpreh trimërinë, burrërinë e largpamësinë. Pavdekësia e të rënëve për liri e mëmëdhe mëshirohet në monumentin e Dëshmorit Kolonjar që nuk kanë të numëruar se të tjerë për subjektivizma janë anashkaluar.

Përmendorja në të katër faqet e tij ka pasur të gdhëndura në bronx emrat e 44 patriotëve: 1- Shahin Kehreman Ypi, 2- Petro Nini Luarasi, 3- Avdyl Ali Ypi, 4- Papa Kristo Negovani, 5- Ibraim Shkëmbi, 6- Qani Asllan Ypi, 7-Muhamet Shaban, 8- Nuri Xhelo Dume, 9- Hasan Fejzi, 10- Xhafer Fehti, 11- Baki Hodo, 12- Shaban Islam, 13- Sadik Zenel, 14- Asim Shasho, 15- Nevrus Ali, 16- Shahin Rexhep, 17- Dajlan Rexhep, 18- Avdi Sheme, 19- Vasil Kita, 20- Paro Kita,

21- Hodo Iljaz, 22- Hysen Rustem, 23- Zenel Dalip, 24- Muharem Lilo Beluli, 25- Meko Sako, 26- Zalo Prodani, 27- Mersin Prodani, 28- Gani Abedin, 29- Dervish Bektashi, 30- Mustafa Kahreman, 31- Estref Selim, 32- Haki Haxhi, 33- Merdan Ali, 34- Refat DAUT, 35- Vangjel Panko, 36- Gani Butka, 37- Avdi Selim, 38- Hasan Dajlan, 39- Myftar Ilaz, 40- Maliq Hodo, 41- Nasi S. Qafzezi, 42- Kasëm Murat, 43- Çerçis Myslim dhe 44- Sali Butka. (ds.Patriotët Kolonjarë)

 Patriotët ja shtojnë vlerat Kolonjës dhe librit tim “Kamniku Neolitik Dodona”. Lexusi të njihet me të gjithë Patriotët Kolonjarë të Rilindjes

Kostandin Dh. Qiri, 2-Themistokli Th. Gërmënji, 3- Telemak Th. Gërmënji, 4- Iljaz S. Butka, 5- Muharem S. Butka, 6- Myftar T. Butka, 7- Abedin S. Shkëmbi,  8- Naum V. Çerja, 9- Sotir Th. Shtika, 10- Stefan K. Pellazgu, 11- Vasil S. Negovani, 12- Zekie A. Krasta, 13- Ligor M. Borova, 14- Tosun S. Jaupi, 15- Vasil N. Postenani, 16- Iljaz Kolonja, 17- Xhemal Goroshijani, 18- Nikolla Ikonomi, 19- Sofron S. Borova, 20- Halil Bektashi, 21-Petraq V. Kita, 22-Mina L. Risto, 23- Feti N. Mulellari, 24- Cile J. Vreto, 25- Arqile Dode, 26- Josif Filo, 27- Rrafail Duro, 28- Lipe Thomallari, 29- Pandeli A. Maneci, 30- Ilo M. Qafëzezi,

31- Asllan Metko, 32- Riza A. Luarasi, 33- Kristo Karagjozi, 34- Loni P. Qafëzezi,  35- Elmaz H. Topi, 36- Mazllëm G. Male, 37- Ilo K. Koço, 38- Gjini A. Rrapo, 39- Spiro N. Luarasi, 40- Ali Mane, 41- Mehmet Konica, 42- Pandeli J. Vangjeli, 43- Skënder P. Luarasi, 44- Pais Vodica,   45-Pandeli S. Postenani, 46- Kasëm Qafëzezi, 47- Guri K. Sevo, 48- Fetah Qinami, 49- Riza I.Kreshova (Kolonja), 50- Emrulla F. Iljazi, 51- Mehmet Helmësi, 52- Musa Boshanji, 53- Thoma Pituli, 54- Kristo Pituli, 55- Jaçe Duçe, 56- Mehmet Goroshiani, 57- Hajdar Sinani, 58- Hasan Hoxha, 59- Qemal Kamber Baci, 60- Spiro Ballkameni.

            Patriotët tanë e meritojnë të shkruaja më shumë. Kontrobuti dhe gjaku i tyre ka çimentuar themelet e kombit tone dhe ngrejnë lart emrin Kolonjar. Shpirti patriot i kësaj treve të lashtë cep më cep e vaditur me gjakun e djemve të saj viganë na e rit krenarinë kombëtare.

Përjetësia e 60 dëshmorëve kolonjarë të rënë më 02.07.914 është skalitur dhe në monumentin kushtuar të rrënëve në Pogradec dhe me rastin e 25 vjetorit të shpalljes së Pavarësisë, më 28 nëntor 1937. Monumenti në Pogradec “Në kujtim të 60 vullnetarëve kolonjarë të rënë për mbrojtjen e truallit arbëror” mban mbishkrimin kushtrim:

-LUFTONI BURRA PËR MËMËDHENË         - SE NUK RROJMË NË ROBËRI   
-BINI BARBARIT TUTJE TË KTHEHET        - DJEMTË LUFTOJNË PËR SHQIPËRI

Në librin kronika e Federatës pan-shqiptare të Amerikës “Vatra”, botim i viti 1917 fq.35, shkruhet ndër të tjerave: “Më 2 korrik 1914 kryengritësit nga Elbasani janë përhapur drejt Starovës ku edhe më parë ishte një fole fanatikësh reaksionarë. Tabori heroik dhe fisnik i Kolonjës humbi lulen e saj, në mes të cilëve Zalo be Prodanin e Gani Butka, djali fisnik i Sali Butkës.

 Presidenti i Republikës me Dekretin nr 370 dt 26.11.1992 dekoron patriotin Refat DAUT nga Kamniku me Medaljen “Për veprimtari patriotike” me motivacionin: “Pjesëmarrës në Batalionin Kolonjar. Luftoi me heroizëm kundër bandave esadiste dhe të Haxhi Qamilit”. “Batalionin e Luftëtarëve Kolonjarë, dalluar në luftimet për shpalljen e Pavarësisë kombëtare dhe ruajtjen e tërësisë tokësore të Atdheut si dhe në luftën kundër forcave esadiste në Pogradec në vitin 1914, ku dha jetën një e katërta e Batalionit, me: “Urdhërin e Lirisë të Klasit të Parë”.

The eagle symbolizes the mammoths who have sealed immortality. The nightingale and the canary that empty my soul just leave this patriotic territory, but God willing they return to the nest so as not to leave alone the legends and scholars who have increased the pride of the Heard Cologne. GRATITUDE, TRIBUTE AND GLORY TO THE COLONIAL MARTYRS OF THE RENAISSANCE.